Zlatni koral (Lat. Savalia savaglia). Zlatni koral ili lažni crni koral je rijetka vrsta koja naseljava Sredozemno more i istočni Atlantski okean. Najveći broj kolonija je zabilježen na Kanarskim ostrvima dok se najveći broj kolonija za Sredozemno more nalazi u Bokokotorskom zalivu. Ovaj žbunasti koral je zapravo parazit na raznim gorgonijama koje prerasta i obavija svojim proteinskim skeletom skoro crne boje. Polipi su brojni, bjeličaste do najčešće zlatnožute boje, pa otuda naziv zlatni koral. Oko usnog otvora se nalazi do 30 pipaka koji su raspoređeni u dva niza. Raste veoma sporo, svega nekoliko milimetara godišnjem, a analize radioaktivnim ugljenikom ukazuju na starost nekih kolonija od oko 2700 godina, što ih čini među najstarijim živim organizmima na planeti. U blizini vrulja kod Sopota i kod Dražinog vrta se nalaze najveće grupacije kolonija zlatnog korala u Sredozemnom moru. Na ovim lokacijama zabranjeno je sidrenje i ribarenje kako bi se izbjeglo lomljenje i uništavanje korala. Vrulje su podvodni  izvori slatke vode koji stvaraju specifične uslove životne sredine, prije svega smanjen salinitet i temperaturu, kao i smanjenu prozirnost morske vode i izmijenjen intenzitet sedimentacije. Ovako izmijenjeni uslovi spoljašnje sredine pogoduju razvoju zlatnog korala i u neposrednoj blizini vrulja kod Sopota i Dražinog Vrta su na neobično malim dubinama od 10-25m, dok se na drugim lokacijama zlatni koral nalazi uglavnom od 30-100m, pa čak i do 700m dubine. Hrani se tako što hvata plankton i druge čestice iz vode, a može i da apsorbuje rastvorene hranljive materije.